http://www.bookcyber.org/main PHP-Nuke Powered Site en-us http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=23

ผมหยิบพจนานุกรมของ “ลองแมน” มาเปิดหาความหมายของคำว่า Romantic – “โรแมนติก” เพราะเมื่อได้ยินคำนี้แล้ว เรามักจะรู้สึกถึงความนุ่มนวลชวนฝัน จิตใจวาบหวาม ชวนให้คิดถึงเรื่องรักๆใคร่ๆชุ่มชื่นใจไม่หยอก แต่ยังสงสัยอยู่ว่า นัยยะของคำๆนี้จะเป็นอย่างที่เราเข้าใจหรือไม่ ทำให้อยากรู้ความหมายแท้จริง ซึ่งฝรั่งมังค่าเขาบัญญัติศัพท์เอาไว้            ไม่ผิดคาดหรอกครับ ถึงจะมีความหมายหลายข้อ ล้วนวนเวียนอยู่กับ “ความรัก”ทั้งนั้น คำว่า Romantic เป็นคุณศัพท์ แปลว่า การแสดงออกถึงความรักอย่างแรงกล้า / อันเกี่ยวเนื่องกับความรัก / ความงดงาม(ของเรื่องราว)ที่ทำให้คิดถึงเรื่องรัก หรือการผจญภัย ฯลฯ ดังนั้น ไม่ว่าจะมาในรูปของวรรณกรรม หรือภาพยนตร์ หากพบคำว่าโรแมนติก พึงสันนิษฐานไว้ก่อนเลยว่า ต้องเกี่ยวกับเรื่องของความรักเป็นแน่แท้

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=22

วันนั้น ผมออกจากบ้านแต่เช้า ขับรถมุ่งหน้าไปทางรามคำแหง เป็นเช้าวันทำงานตามปกติ ดังนั้น เมื่อวิ่งมาถึงทางรถไฟที่ตัดผ่านถนนรามคำแหง รถก็ติดแหงกอยู่ตรงนั้น โดยไม่ตั้งใจ เมื่อมองไปทางซ้ายมือ บริเวณลานโล่งด้านหน้าอาคารรูปทรงคล้ายยานอวกาศ มีการเคลื่อนไหวผิดปกติ ชายสองสามคนกำลังวิ่งไล่กวดกันอยู่ ชายเสื้อขาววิ่งนำหน้าหนีจากคนวิ่งตาม ไล่กันมาถึงทางเท้า ชายเสื้อดำก็ตามมาทัน เขาลงมือประเคนมือเท้าเข้าใส่ชายเสื้อขาว ซึ่งรูปร่างเล็กกว่าและปิดป้องได้ไม่มาก โดนเตะต่อยจนร่างกายโอนเอนไปมา           ชายเสื้อขาวตั้งหลักได้เห็นรถราจอดติดนิ่งกันทั้งถนน จึงวิ่งหนีข้ามถนนมายังอีกฟากหนึ่ง เสื้อของเขาเปื้อนเลือดเป็นด่างดวง จมูกปากแดงไปด้วยเลือด ผมอยากฟังซาวน์แทรคประกอบ จึงกดปุ่มเลื่อนกระจกรถลงเล็กน้อย พลันได้ยินเสียงตะโกนด่าทอแว่วๆ ชายเสื้อขาวเจ็บใจมาก จึงยืดอกชูกำปั้น ตะโกนข้ามถนนด่าท้าทายคู่ปรปักษ์เสียงดังลั่น ท่ามกลางสายตาคนนั่งดูมวยฟรีอยู่ในรถ...

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=21

จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 มีนาคม 2550 ถึง 10 เมษายน พ.ศ.2550 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติติ์ ตั้งแต่เวลา 10.00 น.- 21.00 น. (วันที่ 30 มีนาคม เปิดให้เข้างาน 17.00 น.)           อย่าลืมแวะ บูธ มติชน โซนพลาซ่า เลือกหาหนังสือดีๆมีสาระลดราคาตั้งแต่ 15 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ที่สำคัญ คือ เปิดตัวหนังสือเล่มใหม่สดๆร้อนๆ FLIGHT OF LOVE “เมื่อรักเดินทาง” ของ เบิร์นฮาร์ด ชลิงค์ (ผู้เขียน The Reader) ผลงานแปล ของ สมชัย วิพิศมากูล เจ้าเก่า คลาสสิค ตั้งแต่ปกหน้าจนถึงเนื้อใน           “เรื่องสั้น 7 เรื่อง 7 รส ที่เปิดเผยความรักและสัมพันธภาพได้อย่างลึกซึ้ง ชวนขบคิด แต่ละตอนบอกเล่าเรื่องราวชีวิตต่างมุมของผู้คนในเยอรมันนี หลังการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน ผลงานของ เบิร์นฮาร์ด ชลิงค์ นักเขียนนวนิยายขายดี The Reader ที่ยังคงตราตรึงอยู่ในใจผู้อ่านทั่วโลก ‘เมื่อรักเดินทาง’ แปลโดย สมชัย วิพิศมากูล เช่นเดิม”

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=20  

หลายเดือนก่อน ตอนสายๆของวันเสาร์ซึ่งผมมักตื่นสายเป็นพิเศษ เพราะจันทร์ถึงศุกร์ต้องตื่นแต่เช้ามืดไปทำงาน แหมกำลังฝันหวานเคลิ้มไปว่านอนอยู่บนเปลญวนแถวชายหาด มีสาวสวยผิวสีแทนในชุดทูพีชไกวเปลให้ตัวเราแกว่งไปมา พลันสะดุ้งจากความฝัน สัมผัสความจริงว่าเตียงนอนไหวอยู่เยือกๆ เอ...หรือว่าแผ่นดินไหว? ไม่น่าใช่ เพราะมีเสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่มแว่วจากหลังบ้าน อาการสั่นสะเทือนของบ้านเกิดขึ้นเป็นระยะ ตามด้วยเสียงกระแทกตึงตังดังสะท้านอก ทุ้มลึกราวกับเสียงเบสจากกลองใบมหึมา                     คราวนี้รู้สึกตัวตื่นเต็มที่ ต้องลุกขึ้นเดินไปมองหน้าต่างหลังบ้าน อ้าวนั่นไง..ยานยนต์คันใหญ่มีล้อตีนตะขาบ กำลังใช้ปุ้งกี๋เหล็กงองุ้ม กระแทกส่วนผนังปูนอาคารหลังบ้าน จนก้อนอิฐแผ่นปูนร่วงเสียงโครมๆ ผมงี้แสนจะเสียดาย หลังบ้านเป็นอาคารร้างสุมทุมพุ่มไม้รกเรื้อมานานโข ผมใช้เป็นที่ส่องนกอยู่บ่อยๆ (อยากส่องอย่างอื่นเหมือนกัน แต่ไม่ยักมีให้ดู หุ หุ ) ...

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=19

หลายเดือนก่อนได้หนังสือดีมาเล่มหนึ่ง ผลงานของนักเขียนสาว Dava Sobel ชื่อเรื่อง “Longitude” อนุโลมเขียนว่า “ลองติจูด” คงได้ น่าสนใจมั่กๆตรงที่เกี่ยวกับเส้นสมมติของโลก ประมาณว่าเรามีลูกโลกจำลอง แล้วใช้ปากกาเมจิกขีดเส้นจากขั้วโลกเหนือตามเส้นรอบโลกมายังขั้วโลกใต้ ก็เรียกว่า Longitude หรือเส้นแวง และหากลากเส้นควั่นผ่านโลกในแนวนอน ตามแนวขวางขนานกับเส้นศูนย์สูตร ก็เรียกว่า Latitude หรือเส้นรุ้ง                 คำนี้อ่านยากเสียจนต้องไปเปิดพจนานุกรมของสอ เสถบุตร เขาแนะให้อ่านดังนี้ Longitude อ่านว่า ลอน จิ ทยูด ส่วน Latitude อ่านว่า แลท อิ ทยูด ลองอ่านตามดู พบว่าอ่านยากพิลึก  เสียงจะกลายเป็น “ลองอีตู-ด” กับ “แลท อีตู-ด” ฟังระคายหูพิลึก ต้องหยุดข้อสงสัยเรื่องการอ่านไว้แค่นี้ ไปดูเรื่องสนุกๆเกี่ยวกับเส้นสมมติพวกนี้กันดีกว่า

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=18

...ศิวะ... ...ออกพรรษาปีนี้...นึกว่าจะไม่มีโอกาสไปทำบุญกับเขาซะแล้ว ...ก็เล่นติดอยู่เวรเฝ้าโรงเรียน 7, 8 ,9 เลย อีกอย่างในหมู่บ้านก็ไม่มีวัดซะด้วย ...มีแต่ศาลเจ้าแม่กวนอิม...ก็เลยไม่รู้จะไปทำบุญที่ไหนดี ...ไอ้ครั้นจะไปไหว้พระจันทร์เหมือนเค้าก็ใช่ที่... ...แต่แล้ว...สวรรค์ก็เมตตา...เมื่อภารโรงชวนไปทำบุญที่ วัดไทยใหญ่ ...ตื่นเต้น...อยู่มาตั้งปีเพิ่งจะมีโอกาสข้ามแดนไปไทยใหญ่ก็วันนี้แหละ ...ทุกทีเห็นแต่ทหารพี่ไทยเราแบกปืนยืนจังก้าอยู่...ก็ให้นึกเสียวๆเลยไม่กล้าข้ามซักกะที ...เช้านี้เลยรีบลุกแต่เช้า...อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยก็ชวนกัน(อันมีข้าพเจ้า พี่ขวัญ ภารโรงภรรยาภารโรงและลูกสาวที่น่ารัก จางลี่จาว)ขับแมงกะไซค์ลัดเลาะไปตามไหล่เขา...ประมาณ 1 กิโลเมตร ก็ถึงด่านชายแดนไทย...ไทยใหญ่ ต้องลงไปเจรจากับพี่ทหารไทยเราเพื่อขอเข้าไปทำบุญที่วัดไทยใหญ่...ซึ่งเห็นกันอยู่แค่ไม่ถึง 200 เมตร พี่ทหารไทยใจดีเห็นหน้าเราก็จำได้ร้องทักอย่างเป็นกันเอง  >>> อ่านต่อ <<<

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=17 วันนี้ได้รับเมล์ ๆ หนึ่ง เกี่ยวกับงูยักษ์นี่แหล่ะ  มันกินคนเข้าไป แล้วต้องผ่าท้องเอาซากคนออกมา

บรึ๊ยยยยย ส่งมาทำไมเนี่ย ก็รู้อยู่ว่า...ผมกลัวงูขนาดไหน!!!  
ก็ทำให้ผมนึกเรื่อง ๆ หนึ่งขึ้นมาได้

เรื่องมันมีอยู่ว่า

เมื่อประมาณ 6 เดือนที่แล้ว ตอนนั้นผมอาศัยอยู่ที่แฟลตแห่งหนึ่ง ในตำบลบางพูน ที่ปทุมธานีนี่เอง เลยรังสิตมา 6 กิโลเมตร  หลักกิโลเมตรที่ 6 ปักอยู่หน้าแฟลตที่ผมอยู่เป๊ะ ๆ!!!!

ถ้าใครอยู่แถวนี้จะนึกภาพออก ถ้าใครนึกไม่ออก นึกตามนะครับ

อยู่กลางทุ่ง ด้านหลังมีทางด่วนลงหลังแฟลตพอดี
(ป๊าดดด แล้วจะนึกตามผมออกไหมนั่น อธิบายได้ชัดเจนมาก)
ผมอาศัยอยู่ชั้น 3 ครับ เป็นแฟลต 3 ชั้น อยู่ชั้นบนสุดว่างั้นเหอะ วันที่เกิดเรื่องเป็นเวลาประมาณ 18.00 น.
กำลังเย็นได้ที่ ผมกำลังนั่งดูหนังกับคุณนายคะน้า แมวสุดเลิฟอยู่บนบ้าน ดูไปซักพัก ก็ได้ยินเสียงตะโกนมาจาก ทางด่วนหลังบ้าน ว่า  "มีใครอยู่ไหมครับ มีใครอยู่ไหมครับ!!!!!"

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=16

“โยโย่ตายแล้ว” ทุกคนในครอบครัวรับรู้อย่างซึมเศร้า สิบปีก่อน ผมยังจำได้ถึงบ่ายวันที่มีหมาตัวน้อยๆตุหรัดตุเหร่มาจากไหนก็ไม่ทราบ ส่งเสียงงิ้ดง้าดตะกายอยู่ตรงประตูรั้ว มันเป็นลูกหมาขนเกรียนสีน้ำตาลตัวเล็กๆ อายุน่าจะไม่เกินสองเดือน ท่าทางหิวโหย เนื้อตัวมอมแมม หลายอาทิตย์แล้วที่ลูกสาวเฝ้ารบเร้าว่าอยากเลี้ยงหมาสักตัว ผมจึงเปรยกับสมาชิกในครอบครัวว่า งั้นเราก็เลี้ยงเจ้าหมาน้อยตัวนี้ก็แล้วกัน ซึ่งไม่มีเสียงโต้แย้ง               หลังอิ่มหนำกับนมชงและข้าวต้ม หมาน้อยพเนจรมีท่าทีเห็นพ้องกับมติของเรา ยอมรับบ้านของเราเป็นที่พักพิง เราออกไปเดินถามเพื่อนบ้านใกล้ชิด  เลาะเรื่อยไปถึงถนนซอยด้านนอก ไม่ปรากฏว่ามีบ้านไหนหมาหายออกจากบ้าน  หมาน้อยเล่นกับลูกสาวอย่างซุกซน เมื่อลองจับออกไปนั่งนอกรั้วก็พยายามมุดลอดช่องรั้วกลับเข้ามาใหม่  พอมุดไม่ได้ก็กระโดดขึ้นๆลงๆ เราตั้งชื่อมันว่า “โยโย่” แปลว่า ลูกดิ่ง ตามนิสัยชอบกระโดดของมัน

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=15

ถนนซอยเล็กๆใกล้บ้านเกิดผมที่ศรีราชา ชาวบ้านเรียกกันจนติดปากว่า ตรอกโรงเจ สุดซอยมีศาลเจ้าแห่งหนึ่งเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทยเชื้อสายจีนในชุมชน อาซิ้ม อาม้า มากราบไหว้บูชาเสมอ คนต่างถิ่นตลอดจนนักท่องเที่ยวพากันเหมารถทัวร์มาไหว้ มาทำบุญกันเนืองแน่นทั้งวันหยุดสุดสัปดาห์และเวลามีงานเทศกาล แถมยังมีอุปรากรจีนให้ดูช่วงงานไหว้ตรุษสารทสำคัญๆ เนื่องจากอยู่ห่างจากบ้านไม่กี่สิบก้าว   ผมจึงได้วิ่งเล่นเข้านอกออกในศาลเจ้าแห่งนั้น ทั้งเมื่อเป็นเด็กเล็กจนเป็นเด็กโต              ถึงจะมีอาณาบริเวณกว้างขวาง ศาลเจ้าก็เป็นเพียงอาคารหลังเล็กๆ ต่อมา มีผู้คนมานิยมทำบุญกันมาก เงินบริจาคย่อมได้มากเป็นเงาตามตัว จึงมีการปลูกสร้างศาลเจ้าใหม่เป็นอาคารหลังใหญ่โต บนสันหลังคามีมังกรคู่เกาะอยู่ไล่งับลูกแก้วดรากอนบอลตามธรรมเนียม  การตกแต่งวัดวาอารามของจีนด้วยสีแดงฉานปิดทอง เหลืองอร่ามตัดกัน ย่อมเป็นสิ่งน่าดูสำหรับเด็กๆ

http://www.bookcyber.org/main/modules.php?name=News&file=article&sid=14

ในสถานการณ์ที่ราคาน้ำมันเติมรถขึ้นราคาพรวดๆจนขนลุกขนชัน ภาวะเศรษฐกิจกลายเป็นเรื่องรุมเร้าเราเข้ามาทุกขณะ จะมีอะไรดีไปกว่าการเดินเข้าร้านหนังสือ พักผ่อนด้วยการอ่านหนังสือดีๆสักเล่มย่อมประเทืองปัญญา และได้ความเพลิดเพลิน ด้วยราคาถูกที่สุด ผมเดินเข้าร้านซีเอ็ดฯในศูนย์การค้าย่านถนนพระรามสาม เลือกหนังสือได้สองสามเล่ม แต่ละเล่มล้วนราคาร้อยกว่า สองร้อยกว่าทั้งนั้น หยิบแล้วต้องทอดถอนใจว่า เดี๋ยวนี้ แม้แต่หนังสือก็แพงดุเดือดจัง              พลันเหลือบเห็นหนังสือเล่มหนึ่ง รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเจอเพื่อนที่จากกันไปนาน นั่นคือ "ป่าดงพงพี ตอน โมวกลี " ซ้ำยังมีราคาถูกแสนถูก เพียงเล่มละ 40 บาท!! ที่ว่ารู้สึกเหมือนเจอเพื่อนเก่า เพราะผมจำได้ว่า เคยอ่านตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้น ซึ่งเป็นเวลา..เอ้อ .นานมากแล้ว  น่าจะเป็นหนังสือของพวกพี่ๆที่บ้าน   ผมอ่านด้วยความกระหาย อ่านอย่างสนุก เนื้อหาเป็นการผจญภัยของเด็กที่หลงอยู่ในป่า แม่หมาป่าเก็บไปเลี้ยง จนเติบใหญ่กลายเป็นเจ้าป่าน้อยๆ ทั้งสนุกโลดโผนและแฝงข้อคิดเตือนใจหลายแง่หลายมุม